مرا چه می شود؟ (الف) (1)

نخواستی!

اما چرا نگفتی؟        چرا من به خیال ِ ...              خیال تمام شد!           حالا منم و من و واقعیت...

واقعیت؟         واقعی؟

آیا تو واقعی بودی؟

آیا وجود داشتی؟

آیا این ها حرف های تو بود؟

من؟          من؟           من؟

مگر من هم وجود داشتم؟

مگر من در زندگی تو نقشی داشتم؟

 

به خاطر من؟ یا برای آزادی خودت؟

 

به خاطر هرکه و هرچه بود، گذشت...

من گذشتم.... تو هم بگذر.... این نیز بگذرد....

 

 

د ِلانه: شاید خیلی ها ( حتی خودت) مانع ارتباط ما بشن، اما هیچ کس و هیچ چیز مانع فکر کردن من به تو نمی شه!!!!

 

مجهولانه: شاید تا پست بعدی خیلی طول بکشه، شاید هم نه! شاید دانشگاه برم، شاید هم نه! شاید اینجا بمونم، شاید هم نه! شاید زنده بمونم، شاید هم نه!

اگه پست بعدی موند به سال های بعد، تا سلامی دوباره، بای...

 

شادانه: این چند روز بهترین خبری که خوندم توی وبلاگ پادراز بود. به 3 دلیل خوشحال شدم:

1)      دوباره راه افتاد

2)      دقیقا" درکش می کنم.

3)      دلیل سوم رو به خودش گفتم...

 

 

کودکانه: امروز، روز کودک.

به کودک درون همه ی کسانی که این رو می خونن تبریک می گم.

/ 0 نظر / 24 بازدید